Ik laat mijn stropdas liever thuis…

Algemeen Dagblad 21 maart 2018 
“Tegenwoordig laat ik mijn stropdas maar liever thuis”.

Na de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 in Rotterdam heeft de VVD en D66 met verve deze gewonnen. Het beleid van Leefbaar Rotterdam van de afgelopen jaren heeft vruchten afgeworpen. De toestroom van hoogopgeleiden naar Rotterdam door het oppimpen van de binnenstad was een groot succes. Een succes welke door de bouw van de markthal en de vele terrassen en restaurants Rotterdam weer letterlijk op de kaart heeft gezet. Wethouder Struijvenberg is niet onverdeeld over dit succes. Wel vindt hij het jammer dat andere partijen nu de winst opstrijken. Achteraf heeft hij wel enige spijt over het terugdraaien van de wachtgeldregeling voor ambtenaren en politici. Momenteel wordt zijn wethouderschap overgenomen door de VVD. Hij heeft al een uitnodiging gehad van 010werkt om te praten over zijn mogelijkheden voor werkinpassing. Gezien zijn achtergrond zal dat niet meevallen. Volgende week mag hij bij DSW beginnen met een werkritmetraject. “Of je nu hengels uitdeelt of met een papierprikker rondloopt”, zei hij, het maakt voor hem niet zoveel uit. Meedoen en participeren is zijn slogan. In dat opzicht is het een man van zijn woord. Wel laat hij zijn stropdas liever thuis. 

De Smauwswaggel.

Mag wens doen…

In het nieuwe armoedebeleid mogen uitkeringsgerechtigden gratis tweedehands spullen uitzoeken bij Piekfijn. Een klantmanager en een uitkeringsgerechtigde vinden aldaar een oude olielamp. De klantmanager wrijft de lamp op en er verschijnt een geest die zegt: “Jullie mogen alle twee een wens doen.”. De uitkeringsgerechtigde roept: “Ik wil naar de Mediamarkt, met voldoende geld voor een nieuwe wasautomaat, een koelkast en een laptop”. En hoppa, hij is verdwenen. “Jij bent aan de beurt”, zegt de geest tegen de klantmanager en die zegt: “Ik wil dat die fraudeur direct terugkomt want die heeft een strafkorting verdiend voor het niet opgeven van inkomsten”.

Denken in mogelijkheden…

Een werkzoeker komt bij Werk en Inkomen bij een intake. Hem wordt het hemd van het lijf gevraagd. Of hij zich wel wast elke dag, of hij wel discipline heeft, hoeveel keer hij het doet in de week, wat hij eet, hoeveel hij drinkt, of hij rookt. “Maar”, zegt hij, “Ik kom hier toch voor werk?”. “Ja”, zegt de klantmanager, “Maar u maakt weinig kans op werk als u veel eet, veel drinkt en veel rookt”. “Maar mijnheer”, zegt de werkzoeker, ” U denk in problemen in plaats van mogelijkheden. Buiten voor de deur zie ik een dikke manager staan, die rookt en heeft een veel te hoge bloeddruk. Lijkt mij dat ik alle kans hebt om met mijn kwaliteiten ook zo’n functie te bemachtigen!” 

Andere tijden andere regels…

Jetta Klijnsma wordt aangereden en komt bij de hemelpoort. Ze loopt rottig en vraagt aan Petrus een rollator. “Tja”, zegt Petrus, ” Daar moet u eerst een verklaring voor hebben bij de dokter maar dat is een eind lopen”. “Gaat er een bus?”. “Nee, het openbaar vervoer ligt hier al jaren stil sinds er een staatssecretaris kwam die het openbaar vervoer ging regelen”. “Kan ik dan niet met een ziekentaxi?”.”Ook daar moet u een verklaring voor hebben van noodzaak”, zei Petrus. “Maar kan de dokter niet naar mij komen?” ” Nee”, zei Petrus, “Er was een minister die die mogelijkheid maar geschrapt had uit de zorg. U moet echt zelf”. “Is er dan niemand die mij kan brengen”, vraagt Jetta? “Nee”, zei Petrus. “Maar ik ben hier toch bij de hemel”, zegt zij verontwaardigd. Petrus moest grinniken en zei, ” De hemel? Welnee, dat was het. Een tijd geleden hadden we hier een politicus uit Nederland , hoe heette die, O, ja, Kok, en die heeft de boel stiekem gereorganiseerd met marktwerking.” 

Ik heb recht op …..

Een klant manager die altijd de wet strikt heeft gehanteerd komt te overlijden. In haar leven was ze onvermurwbaar naar cliënten. Ze heette toevallig Jetta. Ze komt bij de hemelpoort en die bleek gesloten. Er stond een telefoon waarmee gebeld kom worden. “Spreek uw boodschap en naam in dan wordt u zo spoedig mogelijk teruggebeld”. Na een half uur belt ze weer en krijg weer hetzelfde bandje. Na drie dagen en vele malen een boodschap ingesproken te hebben krijgt ze Petrus aan de telefoon. “Ja, wat is er”, zegt hij. “Ik sta hier al drie dagen te wachten! Ik heb het recht om toegelaten worden”, zegt zij. Dan wordt de verbinding verbroken en hoort ze achter de gesloten deur een bulderend gelach.

Wat meer spirit…tus…

Het is traditie dat het voltallige kabinet zich een paar dagen terug trekt op de hei. Ze houden een barbecue waar ze allemaal omheen staan. Mark Rutte steekt het vuur aan maar dat wil niet vlotten. Hij pakt lachend een hele jerrycan met spiritis en giet die leeg. Duijselbloem zegt nog “Doe niet zo stom, we moeten het wel zuinig aanpakken”. De boel ontploft en ze komen aan bij de hemelpoort maar Petrus wil ze niet toelaten. Petrus is een soort hemelse klantmanager. Een voor een zeggen ze dat ze recht hebben op toelating. Zij krijgen eerst een wachttijd, moeten solliciteren en een sollicitatietraining doen, papier prikken en als ze alle formulieren ingevuld hebben worden ze misschien toegelaten mits ze ook 20 uur per week participatie werk willen gaan doen. “Nou, dan maar liever naar de hel”, zegt Rutte. Petrus begint hard te lachen. “Waarom lach je?”, zegt Rutte. “O”, zegt Petrus “Maar deze procedure is juist voor toelating tot de hel, de hemel zit al overvol met mensen die jullie jarenlang getreiterd hebben”.

Te veel werk…

Een staatssecretaris komt te overlijden. Ze komt bij de hemelpoort en omdat ze kreupel is mag ze direct door naar de hemel. Daar aangekomen wordt ze ontvangen door de engel Michael. Die neemt haar mee naar een lange grauwe zaal met spinrag met maar één tafeltje. Ze krijgt een bord met wat crackers en pindakaas. De volgende ochtend weer wat crackers met pindakaas en in de middag hetzelfde. En zo gaat het elke dag. Uit het raam ziet ze elke dag beneden zich dat er goed en uitgebreid gegeten wordt. Na een paar dagen vraagt ze aan de engel Michael wie die mensen zijn. Michael antwoord dat dat de hel is en dat dat de werklozen zijn. Ze vraagt waar zij nu is. Michael antwoord, “In de hemel”. “Maar waarom krijg ik elke dag crackers met pindakaas en wordt er in de hel uitgebreid gegeten?”. Michael antwoord, “Omdat het niet loont om voor maar één persoon te koken”.

Gaat Rotterdam weer aan het gas?

 

Vroeger stond Rotterdam er vol mee. Gashouders, terminals waarin kolengestookt gas werd opgeslagen. Lelijke cilinders van roestig staal. Koekblikken trommels welke na de sloop nog jaren vervuilde grond opleverde. Men keek vroeger niet zo nauw. Maar andere tijden, andere ideeën. Museum Boymans van Beuningen wil een depot openen om hun kunstcollectie in te etaleren. Een glanzende koepel naast het museum. Waarom vraag je je af? De ondergrondse garage vlak naast het museum heeft een capaciteit voor 1150 parkeergelegenheden in 3 etages. En nog onbenut ook. De kosten waren 103 miljoen. Het dubbele van de prijs bij aanvang. Bijnaam “de blunderput”. Maar dan heb je wel wat. Twee etages worden nooit bezet van deze parkeerput. Misschien een vreemd idee? Een onderaardse gang aanbrengen naar die etages vanuit Boymans? Geweldige ruimte. Bijna 2 voetbalvelden. Maar blijkbaar past zo’n glazend kunstdepot meer bij de slogan van Leefbaar Rotterdam. ‘Niet lullen maar poetsen’.

Alternatieve Elfstedentocht gaat van start.

Vandaag gaat de alternatieve Elfstedentocht van start. Dit keer niet in Friesland maar vanuit Enschede. Het vriest niet, het ijs is weg dus dan maar over de asfaltbaan. Jarenlang hoopt men op een nieuwe Elfstedentocht, de politie was het zat en komt met het alternatief. De route gaat via Enschede naar Nijmegen via Groningen naar Rotterdam en eindigt in Maastricht. Alleen politiefunctionarissen mogen meedoen. De politie wil dat de alternatieve tocht in het CAO wordt opgenomen. De kosten voor het evenement worden zoals gewoonlijk op de burger afgewenteld. Dus vandaag beter oppassen op je fiets, net als op andere dagen. Ben je hem kwijt, jammer dan, moet je een nieuwe kopen. Je moet alleen even aangifte doen uiteraard voor de statistieken van Hermandad.

Wordt Anna Frank ooit heilig verklaard?

Anna Frank, het meisje van het dagboek welke vermoord werd in een Duits concentratiekamp omdat ze Joods was. Wie kent haar niet. Haar dagboek is een bestseller in verschillende versies en vertalingen. Het aantal exemplaren overstijgt nog net niet de bijbel. Er zijn meerdere films en toneelstukken gemaakt naar aanleiding van haar boek. Er is een musical waar de schooljeugd gratis gesubsidieerd naar toe mag. De musical heeft nog niet zoveel voorstellingen als de soldaat van oranje maar met de gesubsidieerde voorstellingen gaat het wel die kant op. Bij het Anna Frank huis loop het al jaren storm. Dikke rijen toeristen, die allemaal de kast willen zien. In weer en wind staan ze te wachten om toegelaten te worden. Je vraagt je af waarom ze nog niet heilig is verklaard door de pauselijke curie. Het is toch een groot wonder dat een schoolmeisje, één van de velen die vermoord zijn in een Duits concentratiekamp, zo veel mensen op de been krijgt. En dat alleen maar door een dagboek waarvan er waarschijnlijk ook velen zijn uit die tijd. Er zijn mensen uit het verleden die om minder heilig zijn verklaard door de katholieke kerk. Goed, ze is Joods, dat was Jezus ook. Dus dat is nog geen reden. Misschien zalig verklaren? Voor de commercie is ze dat vermoedelijk al jaren.